Τολέδο – Η ζωγραφιά ενός παραμυθιού.. |της Αnatat

toledo 425Μάρτιος 2012. Βρισκόμουν στη Μαδρίτη για 3η  φορά.  Έπρεπε να επισκεφτώ αυτή τη φορά εκείνο το μέρος που όλοι μου είχαν πει πως δεν έπρεπε να χάσω με τίποτα.  Ήξερα πως άξιζε, μα δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί τόση επιμονή πια με αυτή την πόλη. Αποφασισμένη, λοιπόν, πως αυτή τη φορά θα φτάσω εκεί ό,τι και να γίνει, φεύγουμε παρέα και ξεκινάμε.

Έχοντας φτάσει από το νότο της Ισπανίας και τους 20 περίπου βαθμούς, ο εξοπλισμός μου όλος κι όλος αποτελούνταν από ρούχα ανοιξιάτικα. Η Μαδρίτη, όμως, δεν είχε διάθεση να ξεκολλήσει από τους 2 βαθμούς, χωρίς υπερβολές, οπότε κι εγώ αρπάζω μάλλινες ζακέτες, σκουφιά, κασκόλ και γάντια απ’ την παρέα μου και ωσάν σωστός ντολμάς δεν με νοιάζει πλέον τίποτα. Ο προορισμός μας κοντινός, μόλις 45 λεπτά απόσταση, το εισιτήριο φθηνό, όλα τέλεια.

Φτάνοντας έπρεπε να περπατήσουμε για να φτάσουμε στην καρδιά της πόλης, την οποία και βλέπω από μακριά πάνω σε ένα ύψωμα. Καθώς το περπάτημα της παρέας προσπαθεί να βρει το ρυθμό του, μαζί με όλα τα παραλειπόμενα, πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο. Βλέπω ποτάμι (Εl Tajo), βλέπω γέφυρες, βλέπω σκάλες, βλέπω κάστρα, βλέπω μια Ισπανία στην εποχή του μεσαίωνα, οπότε θέλοντας και μη μεταφέρομαι κι εγώ στην εποχή εκείνη. Κι αναρωτιέμαι καθ’ όλη τη διάρκεια.. ποιο μαγικό χέρι ζωγράφισε αυτό το παραμύθι;

toledo 424

Οι φωτογραφικές μηχανές της παρέας μου και όλων των τριγύρω τουριστών είχαν πάρει φωτιά. Τι να πρωτοαπαθανατίσεις άραγε; Και πώς να αποτυπωθεί τόση ομορφιά σε μια φωτογραφία; Γίνεται; Δεν γίνεται. Σε τακτά χρονικά διαστήματα  θυμόμαστε το κρύο και την παγωνιά που μας κάνει να μην νιώθουμε αν έχουμε τις μύτες και τα άκρα μας. Ωστόσο, συνεχίζουμε ακάθεκτες.

Ο καθεδρικός ναός εμφανίζεται μπροστά μας πελώριος και επιβλητικός. Δεν μπαίνεις καν στον κόπο να αναρωτηθείς πώς χτίστηκε. Εκνευρίζομαι που δεν γίνεται να χωρέσει ολόκληρος στη φωτογραφία, τα παρατάω και αποφασίζω επιτόπου πως στο μυαλό μου χωράει χωρίς πρόβλημα μαζί με την υπόλοιπη πόλη. Η θέα απ’ όποιο σημείο κι αν σταθείς να την χαζέψεις σε κάνει να μη θες και να μην μπορείς να σχολιάσεις κάτι. Γιατί δεν θα είναι αρκετό.

toledo434

Χωνόμαστε σε μικρά πλακόστρωτα μεσαιωνικά δρομάκια κι ακούω πίσω μου τους ιππότες να με ακολουθούν με τα σπαθιά τους. Είμαι σίγουρη πως όλοι τους ακούμε αλλά δεν λέμε κουβέντα. Συνεχίζω αμέριμνη. Μνημεία όπως το υδραγωγείο, η Mezquita, η Συναγωγή κι ένα σωρό Ναοί είναι εκεί και παρακολουθούν τα βήματά μας. Ήταν σχεδόν αδύνατον να μην κάνουμε μια στάση στο πρώην σπίτι και νυν μουσείο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, γνωστού ως El Greco.  Σαν σωστές γριέγας κι εμείς έπρεπε να μπούμε, παίρνοντας η καθεμιά το χρόνο που ήθελε, χωρίς καμία βιασύνη.

Μετά τη συνέχεια της βόλτας μας, λίγο πριν βραδιάσει παίρνουμε σιγά σιγά το δρόμο του γυρισμού. Βγαίνουμε απ’ το κάστρο, κοιτάμε για όσο φτάνει το μάτι τα τείχη του, αποχαιρετάμε τον Δον Κιχώτη και τους ιππότες, δίνοντας η καθεμιά το δικό της επόμενο ραντεβού μαζί τους.

toledo435                  toledo436

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες:

To Τολέδο είναι πόλη και πρωτεύουσα  της ομώνυμης επαρχίας , καθώς και της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα έξω από τη Μαδρίτη και υπήρξε πρωτεύουσα της Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Φημιζόταν για την παραγωγή των καλύτερων σπαθιών στη Δύση. Επίσης, κατά το Μεσαίωνα υπήρξε μεγάλο μεταφραστικό κέντρο. Το όνομά του προέρχεται από τη Λατινική ονομασία Toletum που σημαίνει πόλη με τείχη. Στα αξιοθέατά του που η Μαυριτανική όψη της πόλης διατηρείται μέχρι σήμερα, ανήκει ο γοτθικός καθεδρικός ναός, στην είσοδο της πόλης που κτίσθηκε τον 6ο αιώνα και παρουσιάζει εντυπωσιακό συνδυασμό αρχιτεκτονικού ρυθμού και που χρονολογείται από το 1493, με έργα των Γκόγια και Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και το περίφημο οχυρό του Αλκάθαρ γνωστότερο και ως Αλκαζάρ, τετράγωνο οικοδόμημα με πύργους σε κάθε γωνία που δεσπόζει από λόφου στην πόλη. Παλαιότερα το οχυρό αυτό αποτελούσε το ανάκτορο των Βασιλέων της Καστίλλης. Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936) το Τολέδο υπέστη μεγάλες καταστροφές. Σήμερα αποτελεί έδρα του Καθολικού Πριμάτου της Ισπανίας.

toledo418   toledo446

toledo458     toledo459

toledo461

toledo415

Φωτογραφίες: Τατιάνα Κατσίνα

Advertisements
This entry was posted in Τα δικά μας κείμενα. and tagged , . Bookmark the permalink.

3 απαντήσεις στο Τολέδο – Η ζωγραφιά ενός παραμυθιού.. |της Αnatat

  1. Ο/Η Ευανθία λέει:

    ευχαριστώ Anatatat για το υπέροχο ταξίδι που με έκανες…….ένιωσα σα να βρισκόμουν εκεί…. υπέροχο!!!!!!! ❤

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s